انجام دهید و رها کنید.

یک ماه پیش بود که برای ضبط ویدیو با فیلمبردار قرار گذاشتم و رفتیم کافه و چندتا ویدیو ضبط کردیم. بعد از یک هفته فیلمبردار پیام داد که یکی از ویدیوها مشکلی دارد و در دو قسمت از ویدیو صدا دچار نقص شده.

من وقتی ویدیو را دیدم متوجه شدم که مشکل از میکروفون نبوده و به خاطر پولیپ توی دماغم که همیشه باعث میشود به راحتی نفس نکشم وسط فیلمبرداری خودی نشان داده و اثرش را بر فیلم به جای گذاشته و من در حین ادای برخی کلمات کاملا تو دماغی صحبت کرده‌ام.

خیلی ناراحت شدم بابت این اتفاق ولی خواستم غلبه کنم بر کمالگرایی و ازشون خواستم که با ادیت توجه بیننده رو از این قسمت‌ها برداره. ادیت قشنگی زد و ویدیو را فرستاد ولی بازهم من از لحاظ ذهنی تمایلی به پست کردن این ویدیو نداشتم و میخواستم دوباره این ویدیو را ضبط کنیم. اما این کار یعنی کلی اتلاف وقت و دوباره حاضر شدن سر جلسه فیلم برداری که خارج از برنامه‌ام بود.

دیروز از دوستی مشورت خواستم و ایشان ویدیو را پسندیدند و من با توجه به آموخته‌های جدید خودم که میگفت کار را انجام بده و رهایش کن. و فکرت را درگیر نقص‌های کار نکن، این ویدیو را پست کردم و به طور کامل از نشخواری فکری در مورد آن رها شدم.

گاهی ما بیخود و بی جهت برای خود به طور ذهنی مشکلاتی میتراشیم و موضوعات را بزرگتر از چیزی که هستند تصور میکنیم اما در عمل به هیچ وجه اینگونه نیست.

کافی هست اقدام کنیم و بدون ترس و وسواس پیش برویم. وقتی کاری را انجام میدهیم تازه خلاقیتمان گل میکند و میتوانیم به کار ساده‌ای که شروع کرده‌ایم شاخ و برگ بدهیم و تغییرش دهیم و بزرگترش کنیم.

این را از طرف کسی قبول کنید که با ترس و لرز و ابهام کارش را شروع کرد، مسیری را طی کرد و چند و چون کار را بررسی کرد، مشاوره گرفت و به تدریج دارد مسیر اصلی خودش را پیدا میکند.

هر لحظه بدی که پیش بیایید من ادامه خواهم داد. این را به خودم قول میدهم.

به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پست های مرتبط